counter create hit

مطالب مرتبط:

حضور عربستان در جشنواره فیلم کن برای اولین بار!

عربستان سعودی قصد دارد برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن حضور یابد.

تداوم سنگ اندازی در حل بحران سوریه

روزنامه ایران نوشت: از زمانی که مشخص شد مسأله سوریه با همکاری سه جانبه ایران، ترکیه و روسیه در حال رسیدن به مراحل پایانی است و این سه کشور توانسته اند علاوه بر مدیریت بحران و تعیین موفقیت آمیز مناطق کاهش تنش، به سمت حل و فصل سیاسی بحران سوریه نیز پیش بروند، طرف ...

گوترش: نگذارید اوضاع سوریه از کنترل خارج شود

دبیرکل سازمان ملل تلفنی با سفرای پنج عضو دائم شورای امنیت درباره مسأله سوریه گفت و گو کرد.

تریلر و پوستر فیلم The Meg منتشر شد

جیسون استاتهام (Jason Statham) در اولین تریلر کامل فیلم The Meg به مشکل بر می خورد.

برگزیدگان هفتمین جشنواره بین المللی شعر انقلاب معرفی شدند

هفتمین جشنواره بین المللی شعر انقلاب هم زمان با برگزاری هفته هنر انقلاب اسلامی در باغ موزه هنر ایرانی برگزیدگان خود را معرفی کرد.

نگاهی به فهرست موقت میراث جهانی ایران در یونسکو/افزودن آثار پهلوی

فهرست موقت میراث جهانی ایران در یونسکو نشان میâدهد سال گذشته ده اثر به این فهرست اضافه شده که در میان آنâها، پرونده دانشگاه تهران و راهâآهن در کنار آثاری مانند هگمتانه قرار دارند. ...

کشف سوسیس کاری؛ بهانه‌ای برای روایت درماندگی آلمانِ پس از جنگ

رمان «کشف سوسیس کاری» نوشته اوه تیم با بهانه قرار دادن ماجرای کشف فرمول یک سوسیس خوشمزه، روزگار سخت مردم آلمان را پس از جنگ جهانی دوم به تصویر میâکشد. ...

حضور ایرانی ها در بخش سینه فونداسیون و فیلم کوتاه جشنواره فیلم کن

ایران در هر دو بخش فیلم های کوتاه و سینه فونداسیون جشنواره فیلم کن یک نماینده دارد.

هنرمندان با «بزرگ» موسیقی ایران وداع کردند

مراسم تشییع پیکر زنده یاد بزرگ لشگری آهنگساز و نوازنده پیشکسوت موسیقی ایرانی صبح روز پنجشنبه ۲۳ فروردین ماه در تالار وحدت تهران برگزار شد.

کانادا: در حمله به سوریه مشارکت نمی کنیم

نخست وزیر کانادا گفته است در صورت حمله نظامی علیه سوریه، نیروهای نظامی این کشور مشارکت نخواهند داشت.

«روتوش» بهترین فیلم جشنواره بوداپست شد

فیلم کوتاه «روتوش» به کارگردانی کاوه مظاهری جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه بینâالملل جشنواره ای در شهر بوداپست مجارستان را دریافت کرد.

بازیگر «بهتاش»: مردم جای سلام به من می گویند «اَی خِدا»

بازیگر نقش «بهتاش» در سریال پایتخت ۵ گفت: بازیگر یعنی مشاهده و بازآفرینی. من اصلا لهجه مازندرانی بلد نبودم. در سینمایی کارگر ساده نیازمندیم هم لهجه آذری داشتم که آن را هم بلد نبودم و دو ماه، روزی شش ساعت تمرین لهجه می کردم. اینجا هم وقت گذاشتم تا جغرافیا و مردم شمال ...

توقف نمایش فیلم های کمدی تا ساعت ۱۷ امروز

توقف نمایش فیلم های کمدی تا ساعت ۱۷ امروز

به گزارش جهان نیوز، به مناسبت شهادت امام موسی کاظم (ع) فیلم های کمدی که هم اینک بر پرده سینماها هستند، از صبح امروز تا ساعت ۱۷ امکان نمایش ندارند.  بنابراین گزارش، از ساعت ۱۷ فیلم های «مصادره»، «خرگیوش» و «لونه زنبور» به اکران خود ادامه می دهند. منبع:فا ...

ترامپ: نگفتم کی به سوریه حمله می کنیم

رئیس جمهوری آمریکا امروز (پنج شنبه) در پیام توئیتری دیگری نوشت: هرگز نگفتم چه زمانی حمله به سوریه رخ خواهد داد.

همکاری ناتمام بهرام زند با «مستند ایران»

حمید مجتهدی از آغاز ثبت صحنه های زمینی «مستند ایران» در استان های کهگیلویه و بویراحمد و چهارمحال و بختیاری خبر داد و در عین حال یادآور شد که زنده یاد بهرام زند قرار بود در این بخش همکاری کند که اجل مهلت نداد. ...

اهدای ۸۵ هزار درخت نخل از سوی یک خیر

مدیرکل حفاظت از محیط زیست خوزستان گفت: سال گذشته ۸۵ هزار درخت نخل از سوی یک خیر برای کاشت در استان اهدا شد.

در مقابل فحاشان چه باید کرد؟

وقتی که می بینی به تو بدگویی می کنند و فحش می دهند، به آرامی از آنجا رد شو، انگار نشنیده ای.

حمله وحشت آفرین موجودات ماورا لطبیعه به یک خانواده +عکس

فیلم سینمایی "مکان بی صدا" اثری ترسناک به کارگردانی "جاش کرازینسکی" اکران بین المللی خود در سینماهای جهان را با تحسین اکثر منتقدین آغاز کرد.

Richard Wagner; آهنگساز و نویسنده از عشق و جنگ

ریشارد واگنر؛ آهنگساز و نویسنده عاشق پیشه

بالا: Richard Wagner موسیقی بدون, تئاتر کارگردان و نویسنده یکی از غیر آهنگسازان سبک رمانتیک در موسیقی از آلمان است. یک گروه از منطقه واگنر در علاوه بر این به ۱۱۳ اثر از موسیقی در پس زمینه های پورنو, اپرا آهنگ است. سونات و سمفونی ۱۶ جلد کتاب در زمینه تئوری موسیقی و ادبیات و سیاست است. او گفت که دولت حامیان و مخالفان است. موسیقی نشان دهنده سده نوزدهم به اوج که در آن کلمات و موسیقی بهترین راه برای درهم زندگی است. واگنر ملودی است. پایه اصلی موسیقی یکپارچهسازی با سیستمعامل با او و پس از او هماهنگی اصلی بیان هر حساب (از جمله ید حدی است که بحث در مورد "تریستان" هر موسیقی که به عنوان واگنر اپرای "تریستان و Isolde" پسند. پس از پایان زمین است. آغاز كار و جوانی ريشارد واگنر در ۲۲ مه ۱۸۱۳ در شهر لايپزيگ در شرق آلمان زاده شد. او فرزند نهم خانواده بود. سال تولدش سال جنگ و شكست ناپلئون بناپارت در مقابل آلمان و روسيه بود. در شش ماهگی پدر و در ۷ سالگی ناپدری مهربانش لودويگ گاير را از دست داد و از آن پس كشيش هنردوستی به نام وتسل Wetzel چند سالی تربيت او را به عهده گرفت. بدين ترتيب واگنر هنر را از خانواده به ارث نبرد. شايد همين دليل برجستگی كار او در اپرا و موسيقی دراماتيك يا حتی موسيقی تئاترال باشد در حاليكه او ترانه ها، مارش ها و قطعاتی برای پيانو نيز ساخته است. همسر دومش كوزيما كه دختر آهنگساز بنام آن زمان فرانتس ليست و خود پيانيست چيره دستی بود، نوشته كه ريشارد واگنر برای آفرينش يك قطعه، همواره نيازمند تجسم تصوير مشخص يك صحنه بوده است. او هرگز نمی توانسته موسيقی مجرد يا "هنر برای هنر" بيافريند. واگنر از تربيت موسيقايی در كودكی و آموزش بلندمدت آكادميك اين فن در دانشگاه محروم بود. شايد به همين دليل با ساختن آثار پرطمطراق همواره در پی جبران اين كمبود می گشت. او نخست خود سروده های اپراهايش را می ساخت و سپس برای صحنه های مشخص، آهنگ هايی می نوشت. هنگامی كه ریشارد واگنر در ۱۸ سالگی به مدرسه ی عالی موسيقی لايپزيگ راه يافت، هنگامه ی شورش ها و انقلاب های شهروندان آلمان عليه فئودال ها و نظم پيشين، در اوج خود بود. تأثير جنبش دموكراتيك وحدت خواهان آلمان كه در سال ۱۸۴۸ به اوج خود رسيد، بر واگنر و كارهايش چنان ژرف بود كه شايد بتوان شهرت و اعتبار او را مديون اين جنبش دانست. فرار به سوئیس در سال ۱۸۴۹ واگنر در شهر درسدن در شرق آلمان می زيست و به همراه روشنفكران انقلابی می كوشيد در راه برچيدن نظام پوسيده ، گام هايی بردارد. هرچند او مانند برخی روشنفكران همشهری اش مستقيما به نيروهای نظامی انقلابی نپيوست، ولی به اتهام تحريك مردم و برهم زدن نظم عمومی تحت پيگرد قرار گرفت و به سوئيس گريخت. تأثير اين جنبش در آثار و كارهای واگنر تنها در اپرای بلند "حلقه ی نيبلونگن" كه به موضوع افول نظام اشرافی در سده های ميانه و غروب و نابودی خدايان پرداخته محدود نمی شود. اين تأثير حتا در ساختمان تئاتر خصوصی كه او در شهر بايرويت Bayreuth در جنوب آلمان برای اجرای سالانه ی كارهای خود با عنوان "فستيوال بايرويت" برپا ساخت نيز آشكار است. هدف واگنر اين بود كه در ساختمان اين تئاتر خبری از لوژهای ويژه و صندلی های رديف اول و دوم نباشد بلكه همه دايره وار در يك سطح بنشينند. بماند كه اين فستيوال جايگاه و پايگاهی در مردم عادی پيدا نكرد و همواره محل تجمع دولتمردان و ثروتمندان و برگزيدگان سياسی و فرهنگی باقی ماند. تقليد و استقلال هنری واگنر نخستين آثار موسيقی اش كه قطعه هايی برای پيانو و كم و بيش تقليدهايی از فرانتس شوبرت و بتهوون بودند را در ۱۹ سالگی و زير سرپرستی نخستين استادش تئودور واينليش نوشت و اجرا كرد. اما بذر برخی از آثار مستقل بعدی او مانند "پيش درآمد لهستانی" كه زير تأثير جنگ های لهستان عليه روسيه و آشنايی با يك اشراف زاده ی لهستانی ساخته شدند، در همين زمان پاشيده شد. آفرينش تنها سمفونی اش "سمفونی در دو ماژور" را نيز در همين سال ها يعنی از نوزده سالگی آغاز كرد كه آن هم تقليدی از بتهوون و هايدن بود. در آستانه ی بيست سالگی بود كه بازيگری برادرش در تئاتری در لايپزيگ او را به فكر ساختن اپرا و آفرينش نخستين درام موسيقايی وی di feen يعنی "پريان" انداخت. در سال ۱۸۴۷ واگنر بود كه برای نخستين بار، مقاله ای درباره ی رهبری اركستر نوشت و سبك نوی در اين زمينه بنا نهاد كه در آن رهبر افزون بر عصای خود با حركات و سكنات چهره، اركستر را هدايت می كند. واگنر و يهودی ستيزی ریشارد واگنر۳۷ ساله بود كه در اوت ۱۸۵۰ بحث انگيزترين مقاله ی خود "يهوديت در موسيقی" را در "مجله ی موسيقی نو" منتشر و بدين ترتيب به انديشه های آزاديخواهانه ی خود پشت كرد. گفتنی است كه در سده ی نوزدهم يهودی ستيزی بیشتر جنبه نظری داشت و هنوز ابعاد عملی جنایت کارانه مانند دوران نازی ها را به خود نگرفته بود. یهودی ستیزان چپ و راست آزادانه در اين زمينه داد سخن می دادند و حتا ماركس در نوشتار "مسأله ی يهوديان" به عنوان انتقاد از قوم خود خدای يهوديان را پول و خدای جهان را خدای يهود، قلمداد می كند. در چنين جوی است كه واگنر نيز انديشه های يهودی ستيزانه ی خود را آشكار می سازد و ادعا می كند كه "يهودی تا زمانی سروری می كند كه نيروی تلاش و كوشش ما را پول تعيين كند". بدين ترتيب واگنر ماركس را دستاويز انديشه های خود قرار می دهد تا ديدگاه اش از او گذر كند و به يهودی ستيزی بيمارگونه تبديل شود. هيتلر در يكی از سخنرانی هايش واگنر را سرمشق خود دانسته بود. تاريخدانان بسياری واگنر را در كسب اعتبار نازی ها در ميان مردم آلمان مسئول می دانند. از سوی ديگر ريشارد واگنر در جوانی يار و همنشين ميخائيل باكونين بانی آنارشيسم و گئورگ هروگ Herweg هموند كارل ماركس بود و از اين دو شخصيت تأثير بسيار پذيرفت. در زمان سالخوردگی نيز او همواره بر ضد حكومت های مركزی داد سخن می داد و اصولا با نهادهای متمركز ميانه ای نداشت. شايد بتوان واگنر را به عنوان فرزند دست راستی زمان خود يهودی ستيز شمرد، اما شايد زياده روی باشد اگر او را سرمشق و فراهم ساز ناسيونال سوسياليسم و جنايات هيتلری بدانيم. به نوشته ی واگنر شناس بنام آمريكايی پروفسور واينر، ريشارد واگنر بی گمان در آثار خود نيز يهودی ستيز است. آثار واگنر در زمان نازی ها بيش از هر آهنگساز ديگر از رسانه ها پخش می شدند اما همان ها اپرای "پارسيوال" او را به علت گرايش های صلحجويانه ی مضمون آن، ممنوع اعلام كردند. پيش به سوی شهرت واگنر در سال ۱۸۵۰ از فرانس ليست آهنگساز و پيانونواز سرآمد اتريشی - مجاری خواست اپرای "لوهنگرين" او را به روی صحنه آورد. ليست با آماده سازی و اجرای اين اپرا در شهر وايمار با حضور سرشناسان هنر و سياست، واگنر را در جهان هنر آن روزگار مطرح ساخت. "لوهنگرين" هنرمند نابغه ی تنهايی است در محيطی نابسامان. او نيازمند احترام نيست بلكه مشتاق عشق است. "لوهنگرين" شناخته ترين اپرای واگنر است. آميزه ايست از جنبه های عادی و زمينی با سويه های والای آسمانی. اين اثر چنان در جامعه ی فرهنگی آلمان جا افتاده كه آلمانی ها گاه امروز هم به جای "ای خدا" به نشان شگفتی، با الهام از اپرای "لوهنگرين" می گويند: «mein lieber Schwan) يعنی "ای قوی عزيز". زندگی خصوصی و آخرين سال ها این آهنگساز برجسته آلمانی ۲۳ ساله بود كه برای نخستين بار با هنرپيشه ای به نام مينا پلانر ازدواج كرد . او اوپرای "تريستان و ايزولده" را به ماتهيلده وزندونك Wesendonk و چند اثر گوناگونش را به همسر بعدی اش كوزيما فن بولو Cosima von Buehlow پيشكش كرد. زندگی خصوصی اش در عشق های كوتاه و بلندمدت و تماس با برگزيدگان زمان می گذشت. برای نمونه چنان در دل پادشاه ايالت باواريا لودويگ جا باز كرده بود كه لودويگ در ۲۰ سال آخر زندگی آهنگساز، هزينه های كلانی از صندوق عمومی صرف او و اجرای آثارش كرد. ۶۳ ساله بود كه با كمك پادشاه لودويگ ملكی در شهر بايرويت خريد. از آن پس "فيستوال بايرويت" كه در اصل اجرای سالانه ی آثار خودش بود را در تالار تئاتر آن ملك برگزار كرد. ريشارد واگنر در روز ۱۳ فوريه ی ۱۸۸۳ ميلادی هنگامی كه مشغول نوشتن مقاله ی "زنانگی در آدمی" بود، در بايرويت درگذشت اما بحث و مجادله درباره ی زندگی و آثار پر شر و شورش هنوز همانند زمان خودش ادامه دارد.